WIERINGERWERF / NIJMEGEN – Vanaf 21 juli loopt Adri van de Vrie (70) uit Wieringerwerf de Nijmeegse Vierdaagse, voor de dertigste keer. Op één na alle keren 50 kilometer! Een geweldige wandelprestatie en het lijkt niet de laatste keer te worden.
In het dagelijks leven is Adrie postbode in de Wieringermeer. Alhoewel hij inmiddels met pensioen had kunnen gaan, loopt hij nog steeds meerdere malen per week van deur tot deur.
Hoe is het allemaal ontstaan? In 1972 zat Van de Vrie op de bedrijfsschool van de PTT. Voor al die jonge postbodes was het verplicht om te oefenen voor de Nijmeegse Vierdaagse. Dit om natuurlijk voldoende conditie op te bouwen om dagelijks de post te kunnen bezorgen. Het trainen was niet vrijblijvend en systematisch werden de afstanden langer en langer. Je kon daarna vrijwillig kiezen of je echt met de Vierdaagse mee ging doen.
Zo liep Adri in dat jaar zijn eerste lange wandeltocht van 40 kilometer. Het beviel hem heel goed en dat smaakte naar meer.In 1977 liep hij individueel opnieuw en nu de 50 kilometer. Het zou de enige keer in al die jaren zijn dat hij blaren onder de voeten kreeg. Het schoeisel was niet goed. Dat voelde hij al na twee kilometer lopen, maar evenzogoed werd de wandeltocht voltooid. Het onderdak voor die vier dagen in Nijmegen werd destijds geregeld door de VVV. Daarbij wist je pas op maandag waar je terecht kon. Het ene adres was het andere niet. Een student had zijn kamer via de VVV verhuurd met ontbijt en avondeten. Dat laatste bleek hij te zijn vergeten en vulde hij gauw aan met wat sla en een ei. Ver onder de maat dus en daarmee werd niet echt een bodem gelegd om zo’n lange afstand te lopen.
Adri heeft in die dagen de fiets mee om ’s nachts van zijn verblijf naar de startplaats te fietsen. Tussen drie en vier uur is het nog donker, maar hij wil om 4 uur starten en dat niet al te achteraan. Onderweg rustte hij in de eerste jaren driemaal. Later werd dat eenmaal.
Zijn schoenen zijn zogenaamde Trailschoenen en daarbij draagt hij Falke sokken. De 50 kilometer legt hij af in een tijdsbestek van zo’n 7,5 à 8 uur. Dus rond de klok van twaalf uur is hij weer binnen. Een paar maal is de tocht afgelast. Eenmaal was het zo heet dat twee mensen onderweg stierven. De organisatie stopte daarna de tocht. Vroeger was er een medische keuring aan de deelname verbonden. Later is die afgeschaft, maar wellicht had dit een dergelijk drama kunnen voorkomen, aldus Van de Vrie.
Met Covid viel de wandeltocht tweemaal uit. De organisatie had een alternatief bedacht. Zelf vier dagen de afstand lopen in je eigen omgeving. Adri koos er ook toen voor om dat in Nijmegen te doen op de bekende routes. De behaalde medailles telden echter niet mee in het geheel. ‘Het lopen van de Vierdaagse is voor mij anders dan het gewone leven: je ziet en spreekt weer heel andere mensen en de sfeer is mooi om deelgenoot van te zijn. Er zijn veel militairen uit allerlei landen en ik geniet dan ook volop van het gebeuren’, aldus de Wieringermeerder.
Een bijdrage van Laurens van der Vaart.
Foto zwart/wit: aangeleverd
Foto kleur: archieffoto Ton van Oers
