De camping in Wieringerwerf toen en nu. (Een bijdrage van Fred de Vries/Historisch Genootschap Wieringermeer)
WIERINGERWERF – Eind jaren vijftig van de vorige eeuw maakte Nederland kennis met een nieuw fenomeen: vrije tijd. Met de geleidelijke invoering van de vrije zaterdag ontstond er ruimte voor ontspanning buitenshuis. De Wieringermeer ontwikkelde zich al snel tot een geliefde bestemming voor recreanten.
Vooral in de zomermaanden was dit duidelijk zichtbaar. Langs de vele kanalen en rond het Robbenoordbos verschenen de tentjes van wildkampeerders. Wildkamperen was in de jaren na de wederopbouw allerminst ongewoon. Campings waren schaars en de regelgeving beperkt, waardoor recreanten vrij spel hadden in het open landschap.
Met name stedelingen, vaak afkomstig uit Amsterdam, bivakkeerden langs de waterkant en gooiden maar al te graag hun hengel uit in het visrijke water van de Wieringermeer.
In 1957 was de gemeente bereid een terrein te verhuren aan de heren J. Kruit (kwekerij De Terp) en groenteboer C. de Bakker om dit in te richten als kampeerterrein. Hiermee hoopte de gemeente een eind te maken aan het wildkamperen. Op 3 juni 1958 ging camping Land uit Zee officieel open.
Jan Kruit, zelf een liefhebber van kamperen, was veel in Scandinavië geweest en sprak goed Zweeds. Bijna elke avond ging hij naar het monument op de Afsluitdijk om daar gasten te werven voor de nieuwe camping. In het eerste jaar waren er al meer dan tweeduizend overnachtingen vanuit Scandinavië en nog duizend van zeventien andere nationaliteiten, een ongekend aantal voor die tijd.
Bijna 70 jaar na de opening hoeft men er niet meer op uit om gasten naar de camping te lokken. Deze zomer zijn er weinig tot geen lege plaatsen te vinden op het kampeerterrein van Land uit Zee.
Foto zwart-wit: Regionaal Archief Alkmaar, jaar 1965
Foto’s kleur: De Wieringermeerder
